Skip to main content
චණ්ඩාල ජාතකය
ජාතක 547
385

චණ්ඩාල ජාතකය

Buddha24 AIChakkanipāta
සවන් දෙන්න

චණ්ඩාල ජාතකය

මහා බෝසත් වූ අරහත් සම්මා සම්බුදු රජාණන් වහන්සේ, රජගහනුවර මිහින්තලේ සිරිපා අසල වැඩ සිටින සමයෙහි, ආනන්ද තෙරණුවන්ගේ විමසීමක් නිමිත්තෙන් මේ ජාතකය දේශනා කළ සේක. එදා මේ රජගහනුවර මහා ධනවතෙකුගේ පුත්‍රයෙකු ලෙසින් උපන් මහා බෝසතාණන් වහන්සේ, සියල්ල අතහැර මහණ වී, ධර්මයෙහි හැසිර, ශ්‍රාවක පිරිසට ධර්මය දේශනා කරමින් වැඩ සිටියහ. එහෙත්, එදා මහා බෝසතාණන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවකයන් අතර, “තෙරුවන් සරණ ගියත්, රුක්ඛ දේවතාවුන් වඳින්නට එපා” යැයි දේශනා කළ ධර්මය, නොපිළිගත්, “තෙරුවන් සරණ ගියත්, රුක්ඛ දේවතාවුන් වඳින්නට ඕනෑ” යැයි නොයෙක් අන්දරයෙන් විරුද්ධ වූ ශ්‍රාවකයෝද වූහ. ඒ නිසා, ශ්‍රාවකයන් අතර “අපේ ස්වාමීන් වහන්සේ, නොයෙක් අන්දරයෙන් ධර්මය දේශනා කරන සේක, සමහර විට උන් වහන්සේටත්, මේ නොයෙක් අන්දරයෙන් ධර්මය දේශනා කරනවා” යැයි කීවෝද වූහ. එදා, අනාගතයෙහි, “තෙරුවන් සරණ ගියත්, රුක්ඛ දේවතාවුන් වඳින්නට එපා” යැයි දේශනා කළ ධර්මය, නොපිළිගත්, “තෙරුවන් සරණ ගියත්, රුක්ඛ දේවතාවුන් වඳින්නට ඕනෑ” යැයි නොයෙක් අන්දරයෙන් විරුද්ධ වූ ශ්‍රාවකයෝ, “පඤ්ච දේවාගේ” යැයි කියනු ලබන, “චණ්ඩාල” යන තනතුර දැරූ, “චණ්ඩාල පුත්‍රයෙකු” ලෙසින් උපන්, “අන්ධ”, “ගොළු”, “බිහිරි”, “පිчикуණු”, “කෝප”, “දුප්පත්”, “නින්දිත”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”,

— In-Article Ad —

💡කතාවේ ආදර්ශය

ධනය, බලය, සාමය - මේවා සැබෑ සැනසීම ලබා දෙන්නේ නැහැ. ධර්මයෙහි යෙදී, අනුන්ගේ යහපතට කටයුතු කිරීමෙන්, අපට සැබෑ සැනසීම ලබා ගත හැකිය.

පාරමිතා: ධර්මය

— Ad Space (728x90) —

ඔබට ප්‍රිය ජාතක කතා

ලෝභී රජු
100Ekanipāta

ලෝභී රජු

ලෝභී රජු ඈත අතීතයේ, සුන්දර වූ චම්පා නම් රාජධානියක් විය. එම රාජධානිය පාලනය කළේ මහා ධනවතෙකු වූ, නමුත්...

💡 ලෝභකම, කිසිදු දවසක සතුටක්, සාමයක්, ලබා නොදෙන බවයි. ත්‍යාගශීලී බව, කරුණාව, අන් අයට උදව් කිරීම යන ගුණාංගයන්, සැබෑ සතුට, සාමය, ලබා දෙන බවයි.

කෝපිල ජාතකය
26Ekanipāta

කෝපිල ජාතකය

කෝපිල ජාතකය තැන්පත් වූ බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ සිටිනුයේ සාරවත් වූ ජේතවණාරාමයෙහි ය. උන් වහන්සේට කෝපිල...

💡 ධර්මය, කරුණාව, සහ ධර්මිෂ්ඨකම මගින් අකුසල විපාක ජය ගත හැකිය.

64. ඛස්සාවලොම ජාතකය (Khassavaloma Jataka)
64Ekanipāta

64. ඛස්සාවලොම ජාතකය (Khassavaloma Jataka)

64. ඛස්සාවලොම ජාතකය (Khassavaloma Jataka) කතාව බොහෝ කලකට පෙර, මේ භාරත වර්ෂයේ, එක්තරා රජෙක් රජකම් ක...

මාළුවාගේ ධර්ම ගුණය
319Catukkanipāta

මාළුවාගේ ධර්ම ගුණය

මාළුවාගේ ධර්ම ගුණයඈත අතීතයේ, මහා සාගරයේ, විවිධ මසුන් පිරිසක් වාසය කළහ. ඔවුන් අතර, බෝසතාණන් වහන්සේ එක...

💡 ධර්මයෙහි පිහිටා, කරුණාව හා දයාවෙන් කටයුතු කිරීමෙන්, අන් අයගේ කෲරත්වය පවා වෙනස් කළ හැකිය. ධර්ම දේශනා මගින් සැබෑ සාමය හා සමගිය ඇති වේ.

මී කටු ජාතකය
39Ekanipāta

මී කටු ජාතකය

මී කටු ජාතකය පුරාණ කාලයේ රජ දහයක්, දස දහසක් වූ ජනතාවක් සුවසේ වාසය කළ මහා රාජධානියක් විය. එකල ප...

💡 ධර්මයෙහි පිහිටා කටයුතු කරන්නවුන්ට සෙත සැලසේ. ධර්මය අත්හැර කටයුතු කරන්නවුන්ට විපත් පැමිණේ.

කුකුඨ ජාතකය
70Ekanipāta

කුකුඨ ජාතකය

කුකුඨ ජාතකය නියුමෝනියාවෙන් පෙළෙන ආච්චි කෙනෙකුගේ සුවය සඳහා දරුවෙකුගේ අහිංසක යාච්ඤාවකින් අද සිහිපත් ...

💡 ඥානය, ධෛර්යය, සහ එක්සත්කම කුරිරුකම හා අහංකාරයට එරෙහිව ජය ගත හැකිය.

— Multiplex Ad —

මෙම වෙබ් අඩවිය ඔබේ අත්දැකීම වැඩිදියුණු කිරීමට, ගමනාගමනය විශ්ලේෂණය කිරීමට සහ අදාළ දැන්වීම් පෙන්වීමට කුකීස් භාවිතා කරයි. පෞද්ගලිකත්ව ප්‍රතිපත්තිය